Parıltılar
Parıltılar
Biz ne zaman büyüdük acaba merak ediyorum....merak ... evet.Acaba gerçekte küçükken mi büyüktük.Büyüdük mü küçüldük.Küçük yüreklerimiz nede büyükmüş,değilmi?Birçoğumuz çocukluğumuza dönmek isteriz.
Biz büyüdük istemesekte..Biz büyüdük hızla isterken de...Gördük ki beklediğimiz gibi değil çocuk olmak istedik en büyük halimiz o imiş.
Kaçımız beğenmediğimiz hareketler için ben büyüyünce yapamayacam dedik.Ve malesef yaptık.
Parıltılarımız var dı,sevdiğimiz insanlar belki öğretmenimiz, belki mahalenin yakışıklısı,güzeli,aile büyüklerimizden biri birkaçı,televizyondan beğendiğimiz artis artis derdik,okuduğumuz kitap kahramanı...Güzel anılar.Bazıları ise buruk ne yazık ki,bize parıltı olan kişi umduğumuz kişi değilise çok üzüldük,oysa onu nekadar çok sevmiştik bahrımızdaydı hep,hep bizimle idi...meğerse onu biz varetmişiz taki gerçeğini görme imkanımız olana dek,çocuk yüreğimizle nede üzülmüşüzdür...Ama
büyükken daha üzücüdür,acısı farklıdır ...
Dostluklara önem verdik sayısını fazla tutanlar da birkacını daha özel tutmuştur,sayıca çok arkadaş istemeyip sadece dost isteyenlerde olmuştur ve 2-3 tane candan arkadaş bulabilmişsek gerçek dostluk budur,çünkü gerçeği zor bulunur.
O halde kıymetini bildik dostlarımızın.Dost oluncaya dek sınamalardan ,zorluklardan geçtik,bazen de kırk yıllık tanıdığımızmış gibi ısındık sevdik,iyi günlerimizi paylaştık ya üzüntülerimizi elbette,araya ayrılık gireceğini düşünemzdik tabiki ve düşünülmemeli de biz Dostuz.Dostlukların küçük sebeblerden bitmesi büyük kabahat,işi bu kadar yokuşa sürülmemeli bazen de güzel diyeceğim barışması kolaydır,insan dayanağı olduğun da bile yorulabiliyor,yanılabiliyor,taşabiliyor demk ki.Kendimizle de anlaşamadığımız olmuyormu,oluyor,kendimize kızmıyormuyuz kızıyoruz,cezalandırıyoruz ama kendimizle devam ediyoruz o zaman benim dostum dediğin kişi de senden se onsuz olmamalı.Bence önce barışan asıl dosstur.Ne güzel barışabileceğin candan arkadaşın olması.Tek başına hayatı ütlenmemişsindir.Dostlukta anlaşamamazlıklar olabilir,ayrılıklar çok nadir olursa makbuldur,tekrar güçlenmesi için kısa bi tatil,beyni yüreği arındırma olmalı.kötü ayrılıklar da tekrar barışsan da zor dur sanırım.Ne derler kopan ipe düğüm atıp bağlarsın en sağlam yeri orasıdır ama en çok ta orası acıtır..İşte küçük olsaydık küsmece böyle mi olurdu...En çok sevdiğin acıtır,en çok sevdiğini acıtırsın
Madem büyüdük büyük olalım,küçüklüğümüzde ki büyüklükle gayret edelim.
Büyüdük ama asıl yürek küçüklüğümüzdekiymiş,kazanma telaşlarına kapılmalar,kariyer tutturmaları,lükse düşkünlük,kıskanmalar vb.vb.
Hayatın çekilmezlerini hafifleten dostlarımıza sahip çıkalım,parıltılarımız sönmesin.Tüm dost yüreklere sevgi sıhhatler
nuran becerikli
Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Arkadaşına Gönder! | Etiketler : parıltılar, dostluk, gerçek arkadaş
0 yorum yazilmistir